Το σπίτι του παιδικού βιβλίου

«Ένα παιδί μετράει τα άστρα»! Από το βιβλίο στο θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ

(… και μια συνέντευξη του Δημήτρη Μικιού που συμμετέχει ως ηθοποιός στην παράσταση)

της Μαρίας Παπανικολάου

Το «Ένα παιδί μετράει τα άστρα» του Μενέλαου Λουντέμη αποτελεί ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία της γενιάς του ’60, του ’70, του ’80 και του ’90 ακόμα. Πρόκειται για ένα από τα best sellers της Ελληνικής λογοτεχνίας και μέχρι και σήμερα έχει στιβαρούς υποστηρικτές παρόλο που γράφτηκε το 1956 και είναι σαφώς μια ηθογραφία της εποχής του. Μιας εποχής που έτη φωτός απέχει πια από την κοινωνία της πληροφορίας και των ηλεκτρονικών μέσων.

Παρόλα αυτά γονείς που γαλουχήθηκαν με την ιστορία του Μέλιου Καδρά και τον αγώνα του για επιβίωση αλλά κυρίως για μάθηση, προτείνουν αυτό το βιβλίο στα παιδιά τους και στα παιδιά των παιδιών τους. Το βιβλίο αποδεικνύει περίτρανα την ίδια του την εποχή με την λυρική του αφήγηση και τον έντονο συναισθηματισμό του.

Ένα ανάγνωσμα όμορφο που ακόμα και σήμερα έχει να πει πολλά μιας και είναι πλέον ανάμεσα στα κλασσικά αναγνώσματα.

Αυτό το βιβλίο λοιπόν, λόγω της τεράστιας απήχησής του έχει μεταφερθεί σε διασκευή στη θεατρική σκηνή αρκετές φορές. Φέτος βρίσκει στέγη στο θέατρο Ακροπολ. Ευκαιρία λοιπόν για τα παιδιά να γνωρίσουν τον Μέλιο και την παρέα του και γιατί όχι το έργο να τους οδηγήσει στο ίδιο το βιβλίο, όπως συχνά γίνεται και στο θέατρο και στον Κινηματογράφο.

Η ιστορία

Ένα ορφανό, χαρισματικό αγόρι, ο Μέλιος, διψάει για μόρφωση. Η λαχτάρα του για μάθηση του δίνει ώθηση και φτερά. Φως, στήριγμα και οδηγός, ο Δάσκαλός του ο καλός, τον βοηθάει να φύγει απ’ το χωριό και να πάει στην πόλη να μορφωθεί. Αγωνίζεται να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο, ζει μια μεγάλη περιπέτεια και παίρνει δύναμη από τα γράμματα. Τα γράμματα που αγαπά και ζει μόνο γι’ αυτά!

Ο θίασος του Ακροπόλ είναι πολυάριθμος πλαισιωμένος από εξαιρετικούς συντελεστές καθώς και οι εξαίσιες μουσικές του συνθέτη Θωμά Καραχάλιου που απογειώνουν την ψυχή και τη σκέψη των θεατών.

Η σκηνοθεσία της δασκάλας Ειρήνης Ιακώβου κάνει το έργο απλό, βαθύ και κατανοητό για όλα τα παιδιά.

Σε αυτή την παράσταση συμμετέχει λοιπόν ο αγαπημένος φίλος, ηθοποιός, σκηνοθέτης και πολυπράγμων καλλιτέχνης Δημήτρης Μικιός που έδωσε μια συνέντευξη στο ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ σχετικά με το έργο και τη συμμετοχή του σε αυτό. Τον ευχαριστούμε.

Πέντε ρόλοι για τον Δημήτρη…

Είναι η πρώτη φορά που συμμετέχεις σε μια θεατρική διασκευή για ένα βιβλίο; Ποια είναι η γνώμη σου;

Δεν είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω σε παράσταση που η βάση της είναι ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Έχω παίξει, έχω σκηνοθετήσει και έχω διασκευάσει βιβλία για να γίνουν θεατρικά έργα. Με την ομάδα παιδικού θεάτρου “ Αστροναυτες” με την οποία συνεργάζομαι ι εδώ και 10 χρόνια έχουμε ανεβάσει την “Φάρμα των Ζώών” και έχω σκηνοθετήσει και διασκευάσει το παραμύθι του κου Πλαχουρη : “ Το φύλλο που δεν ήθελε να πέσει” και οι δύο παραστάσεις για παιδιά.

Φέτος σκηνοθέτησα την επίσης δική μου διασκευή με αφορμή το “Παλτό” του Γκόγκολ. Έχω επίσης επιμεληθεί και διασκευάσει τους Νεκρικούς Διαλόγους του Λουκιανού για θέατρο σκιών. Και αρκετά άλλα. Το να κάνεις παράσταση ένα λογοτεχνικό κείμενο είναι μια περίπλοκη διαδικασία, σε όλη του την πορεία. Από την σύλληψη της ιδέας, μέχρι την υλοποίηση της και την παρουσίαση της. Κάθε στάδιο είναι και ένα μικρό στοίχημα.

 Εξηγούμαι: Όσο μικρό ή μεγάλο και να είναι το κείμενο καλείσαι να επιλέξεις τα πιο σημαντικά στοιχεία της ιστορίας, αυτά που την κορυφώνουν και την εξελίσσουν. Προσπαθείς να ακολουθήσεις τα μηνύματα που θέλει να μεταφέρει ο συγγραφέας αλλά και την δική σου άποψη πάνω σε αυτά . Όμως που θα εστιάσεις; Κάθε διασκευή είναι και μια άλλη ανάγνωση του έργου, παλεύεις με το υποκειμενικό που θα γίνει αντικειμενικό. Το κοινό που έχει αγαπήσει το έργο στην λογοτεχνική του μορφή έχει προσδοκίες. Έχει ο καθένας τους φτιάξει μια υποκειμενική εικόνα, έχει εστιάσει σε άλλα σημεία από αυτά που επιλέγεις εσύ, έχει «δει» άλλες εικόνες. Ο συγκερασμός λοιπόν υποκειμενικού και αντικειμενικού είναι το πιο δύσκολο στάδιο μιας διασκευής για το θέατρο ενός λογοτεχνικού βιβλίου . Όμως αυτό είναι που το κάνει γοητευτικό ούτως ή άλλως. Ακόμα και όταν προσεγγίζεις ένα αμιγώς θεατρικό κείμενο, αυτό που κάνεις με την σκηνοθεσία , είναι η προσωπική σου οπτική, η σκηνοθετική σου πρόταση σε ένα κείμενο που αποδέχεται πολλαπλές αναγνώσεις. Η τέχνη είναι η διαφορετική ανάγνωση μιας “κοινής αλήθειας” που προτείνεται και κρίνεται.

Το ένα παιδί μετράει τα άστρα είναι ένα εμβληματικό έργο για την ελληνική λογοτεχνία τα παιδιά τι έχουν να κερδίσουν από την θεατρική του μεταφορά;

Με «Το ένα παιδί μετράει τα’ άστρα έχει μεγαλώσει πολύς κόσμος. Ο λυρικός τρόπος που ο Λουντέμης μεταφέρει τα γεγονότα είναι αυτός που το κάνει μοναδικό. Ο λόγος του, οι λέξεις του είναι χαρακτηριστικές. Τα γεγονότα μπλέκονται έντεχνα με την ποιητικότητα και τον ρεαλισμό. Αυτό όμως που το κάνει σύγχρονο είναι τα θέματα που θίγει. Η δίψα ενός ανθρώπου να ξεφύγει από το μίζερο παρόν του, με όχημα του την γνώση και τα βιβλία, είναι νομίζω το μεγαλύτερο μάθημα που μπορούμε να πάρουμε στις μέρες μας, αλλά και πάντοτε. Ο κεντρικός ήρωας , ο Μέλιος κρατώντας ακέραιο τον χαρακτήρα του νικάει όλα τα κακώς κείμενα της εποχής του. Είναι μαχητής και οραματιστής χωρίς να χάνει το ανθρώπινο του κομμάτι. Από την μάχη της καθαρεύουσας με την δημοτική και από την ένδεια και την αξιοπρέπεια , από τον σχολικό εκφοβισμό μέχρι τα μεγάλα ιδανικά ο ήρωας μας βγαίνει νικητής. Ο Μέλιος ήμαστε εμείς που παλεύουμε με τους εσωτερικούς μας δαίμονες αλλά και με το κατεστημένο. Το παιδί είτε συνειδητά , είτε όχι ταυτίζετε με τα κομμάτια που το αφορούν, πόσο μάλλον στο συγκεκριμένο έργο που το μισό και πλέον διαδραματίζετε μέσα σε μια τάξη , περιβάλλον γνώριμο για όλα τα παιδιά.

Να σημειώσω εδώ πως η σκηνοθεσία είναι της δασκάλας Ειρήνης Ιακώβου που έχει καθημερινή εμπειρία με τον κόσμο των παιδιών εξ αιτίας της φύσης της δουλείας της.

 Με ποιους ρόλους συμμετέχεις στο έργο και ποιον έχεις αγαπήσει περισσότερο;

Στο έργο συμμετέχω με πέντε ρόλους. Ο ένας είναι ο καλός δάσκαλος του χωριού που εμπνέει τον Μέλιο να σπουδάσει και λειτουργεί ως μαγικός βοηθός του στα πρώτα του βήματα. Παίζω επίσης τον  Μπάρμπα Θόδω που είναι ο επιστάτης του σχολείου στην πόλη, επίσης ένα φτωχό γέρο που επιβλέπει το σχολείο στα διαλείμματα και μάλλον είναι ένας από τους συμπαραστάτες του Μέλιου. Έναν σχολικό επιθεωρητή που αναγνωρίζει το πνευματικό επίπεδο του Μέλιου και τέλος έναν αγρότη και ένα “γύφτο” όπως τον αναφέρει και ο Λουντέμης. Σίγουρα αισθάνομαι πιο κοντά στον Δάσκαλο του χωριού. Έχω την τύχη να είμαι επικεφαλής σε ομάδες θεάτρου νέων (φοιτητές) αλλά και σε ανθρώπους που είναι σε θεραπευτική διαδικασία  (τοξικοεξαρτημένους). Μια από τις έννοιες μου είναι να καταφέρω με έναν τρόπο να τους κινητοποιώ, να μαθαίνουν περισσότερα πράγματα στην ζωή τους και να εξελίσσονται.

Ευχόμαστε στον πολυπράγμων Δημήτρη Μικιό και σε όλους τους συντελεστές της παράστασης καλοτάξιδη και καλή επιτυχία.

Πληροφορίες για την παράσταση

Η παράσταση βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία, θεατρική διασκευή:Ειρήνη Ιακώβου
Μουσική: Θωμάς Καραχάλιος
Σχεδιασμός Φωτισμών: Μελίνα Μάσχα
Χορογραφίες: Δημήτριος Μαργαρίτης
Video: Βαγγέλης Τσαρούμης
Σκηνικά: Στέλιος Κουτρούλης

Ηθοποιοί:

Θανάσης Βισκαδουράκης, Σπυρίδων Ιωάννου, Άρτεμις Ματαφιά, Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, Κωνσταντίνος Πασσάς, Δημήτρης Μαργαρίτης, Νεφέλη Σταμούλη, Γαλήνη Γυρτάτου, Βαλεντίνα Βεκκίνι, Δημήτριος Μικιός, Τζανής Ρίνος, Κωνσταντίνος Παράσης

Διάρκεια: 100 λεπτά (χωρίς το διάλειμμα 15 λεπτών)

Ημερομηνία:
Από: 29/09/2018
Ώρες – ημέρες παραστάσεων: Σάββατο: 14:30 & Κυριακή: 11:30 και 14:30

Τοποθεσία:
Θέατρο Ακροπόλ, Ιπποκράτους 9, Αθήνα

Eισιτήρια:
Γενική είσοδος 12€. Ανέργων, πολυτέκνων, ΑΜΕΑ, εκπαιδευτικών 10€

Προπώληση:viva.gr artinfo.gr

Πληροφορίες / Κρατήσεις:
Τηλ. 2103648303 (ώρες ταμείου: 10.00-22.00, εκτός Δευτέρας 10:00-14:00) – Ομαδικές κρατήσεις στον κ. Μιχάλη Ιακώβου: 210 5767193, 210 5752978, 6974810416 | http://theatroakropol.gr/